-
Ten serwis używa "ciasteczek" (cookies). Korzystając z niego, wyrażasz zgodę na użycie plików cookies. Learn more.
Relacja Opowieści dziwnej treści czyli Piotra i Pawła kolejowe peregrynacje
- Status
I koniec bo każdy początek ma koniec.
Przechodzimy na druga stronę, poległy semafor z tabliczką, nie da się go podnieść, ani przekręcić, a i tak już wszyscy na nas zerkają.
Nowy trochę większy przepust, nie ma cieków wodnych, a samochód się nie zmieści, może przejście dla krokodyli.
Tak wyglądał trzy lata temu latem.
Ciekawe użycie elementów rusztowania budowanego do wyrobu słupków.
Na chwilę przeniesiemy się czasie i obejrzymy niewyraźne zdjęcie satelitarne z 2007 roku, niezbędne jest to aby zrozumieć co pokazują zdjęcia, podstacja energetyczna i bocznica do niej ze stacji Lublinek, dziś już niestety Łódź Lublinek.
Punkt A wyjście torów poza teren podstacji podejrzewam że stworzone w ceu zabezpieczenia składów, może aby ułatwić oblot.
Punkt B płot podstacji i widoczne za nim tory widok w stronę stacji.
Zdjęcie wykonane przez płot w 2017 roku, tory na terenie podstacji, widać niektóre szczegóły konstrukcyjne budynku.
Punkt C, przejazd, widok na zarośniętą podstację.
Widać bramę wjazdową.
Tor od stacji, na jej terenie już zlikwidowany, punkt D na mapie.
Tak wyglądał początek bocznicy w 2017 roku, tablica z dawną nazwą stacji.
Idziemy w stronę przejazdu przez ulicę Sanitariuszek.
Specjalnie z dedykacją dla Adama 66 , stare i nowe, ze wskazaniem sentymentalnym na stare.
Jesteśmy jednak specyficznym narodem, a śmiejemy się z Czechów i Niemców i ich ogródków.
Znikające zabudowania stacji, wiem że musi się wszystko zmieniać, mimo to będzie mi brakować niepowtarzalnego klimatu Lublinka, wąskich peronów, na których stoją bez skoku na linie można było narobić w spodnie podczas mijania się dwóch towarowych składów.
Przejazd jak i wszystko w koło rozbebeszony, oznakowany objazd a i tak co niektórzy bardziej Górniakowaci jadą na ślepo a potem zdziwko, ciekawe czy ktoś już wpadł do dziury.
Chaos, wszędzie, nie widać jakiegokolwiek organizacji, jak gdyby zjechało siękilku kolesi każdy z innej branży i postanowili zbudować sobie stację.
Przechodzimy na druga stronę, poległy semafor z tabliczką, nie da się go podnieść, ani przekręcić, a i tak już wszyscy na nas zerkają.
Nowy trochę większy przepust, nie ma cieków wodnych, a samochód się nie zmieści, może przejście dla krokodyli.
Tak wyglądał trzy lata temu latem.
Ciekawe użycie elementów rusztowania budowanego do wyrobu słupków.
Na chwilę przeniesiemy się czasie i obejrzymy niewyraźne zdjęcie satelitarne z 2007 roku, niezbędne jest to aby zrozumieć co pokazują zdjęcia, podstacja energetyczna i bocznica do niej ze stacji Lublinek, dziś już niestety Łódź Lublinek.
Punkt A wyjście torów poza teren podstacji podejrzewam że stworzone w ceu zabezpieczenia składów, może aby ułatwić oblot.
Punkt B płot podstacji i widoczne za nim tory widok w stronę stacji.
Zdjęcie wykonane przez płot w 2017 roku, tory na terenie podstacji, widać niektóre szczegóły konstrukcyjne budynku.
Punkt C, przejazd, widok na zarośniętą podstację.
Widać bramę wjazdową.
Tor od stacji, na jej terenie już zlikwidowany, punkt D na mapie.
Tak wyglądał początek bocznicy w 2017 roku, tablica z dawną nazwą stacji.
Idziemy w stronę przejazdu przez ulicę Sanitariuszek.
Specjalnie z dedykacją dla Adama 66 , stare i nowe, ze wskazaniem sentymentalnym na stare.
Jesteśmy jednak specyficznym narodem, a śmiejemy się z Czechów i Niemców i ich ogródków.
Znikające zabudowania stacji, wiem że musi się wszystko zmieniać, mimo to będzie mi brakować niepowtarzalnego klimatu Lublinka, wąskich peronów, na których stoją bez skoku na linie można było narobić w spodnie podczas mijania się dwóch towarowych składów.
Przejazd jak i wszystko w koło rozbebeszony, oznakowany objazd a i tak co niektórzy bardziej Górniakowaci jadą na ślepo a potem zdziwko, ciekawe czy ktoś już wpadł do dziury.
Chaos, wszędzie, nie widać jakiegokolwiek organizacji, jak gdyby zjechało siękilku kolesi każdy z innej branży i postanowili zbudować sobie stację.
-
4
-
2
- Pokaż wszystkie
Idziemy ulicą Sanitariuszek, środkiem jak przystało na ludzi z fantazją w oddali nowy wiadukt z budowanej obwodnicy Łodzi czyli trasy szybkiego ruchu S14.
Sprawodziłe
Z bliska wygląda dość samotnie.
Podążamy w stronę ulicy Maratońskiej, w tej okolicy ma swoją lokalizację GOŚ, czyi oczyszczalnia ścieków, tu chyba nikt nie płaci opłaty klimatycznej, oczom naszym ukazuję się dziwo Eurozlewnia, hm myślę że bardziej pasującą nazwą byłaby Zlewnia Narodowa, masakra.
Skręcamy i podejmuje nas Jarosław jadący do klubu, nie ma w tym żadnego przypadku, wszystko ustalone, zabieramy Andrzeja i śmigamy, po drodze desant, zostawiają mnie jak sierotę, nie wiem czy trafię po ciemku do domu, kilka chwil, jak miło, jak za dawnych lat, zaliczam gruzińską piekarnię, gnam ściskając w ręku wiktuały do domu.
Minął kolejny dzień, dla takich warto żyć.
Dzięki Piter za towarzystwo, mam nadzieję iż sponsorzy tego odcinka Ci smakowali
.
Sprawdziłem teraz na geoportalu, zrobiliśmy wczoraj trochę ponad dziewięć kilometrów.
Dzielni jesteśmy co nie.
Sprawodziłe
Z bliska wygląda dość samotnie.
Podążamy w stronę ulicy Maratońskiej, w tej okolicy ma swoją lokalizację GOŚ, czyi oczyszczalnia ścieków, tu chyba nikt nie płaci opłaty klimatycznej, oczom naszym ukazuję się dziwo Eurozlewnia, hm myślę że bardziej pasującą nazwą byłaby Zlewnia Narodowa, masakra.
Skręcamy i podejmuje nas Jarosław jadący do klubu, nie ma w tym żadnego przypadku, wszystko ustalone, zabieramy Andrzeja i śmigamy, po drodze desant, zostawiają mnie jak sierotę, nie wiem czy trafię po ciemku do domu, kilka chwil, jak miło, jak za dawnych lat, zaliczam gruzińską piekarnię, gnam ściskając w ręku wiktuały do domu.
Minął kolejny dzień, dla takich warto żyć.
Dzięki Piter za towarzystwo, mam nadzieję iż sponsorzy tego odcinka Ci smakowali
.Sprawdziłem teraz na geoportalu, zrobiliśmy wczoraj trochę ponad dziewięć kilometrów.
Dzielni jesteśmy co nie.
-
5
-
2
-
1
- Pokaż wszystkie
Zabiorę Was na wirtualną wycieczkę do stacji której już nie ma, gdy istniała, zdjęć się nie robiło, co najwyżej tabor, no bo przecież zawsze będzie, a tu bum i nie ma, jest trochę przekory w tym co napisałem, ponieważ ta stacja istnieje, ale nie dla mnie, dlatego tak będziemy to nazywać.
Nie będę się silił na super chronologię, nie będę tworzył peanów i dzieł wiekopomnych, raczej chodzi mi o klimat, nie wiem czy zdołam go oddać, za mało zdjęć, pamięć szwankuje czas upływa.
Jechałem zawsze tramwajem, wtedy jeszcze nie odkryłem w sobie "miłości do podróżowania pieszo" wysiadałem na wiadukcie na ulicy Kopcińskiego, nad ulica Tuwima, kilka kroków, trochę krzaków i już na właściwej drodze.
Się szło a tyle wokół, patrzyłem i nie widziałem, a to początek i ten rozkoszny w ciszy chrzęst żwiru pod stopami.
Mijało się pociągi, bo ich mnóstwo było, zawsze będą.
Zmian pierwsze symptomy, lekceważone.
Dla tych którzy do dziś wierzą że to schron i można z wnętrza prowadzić ogień.
Po lewej stronie EC1 w dawnej postaci, normalnej.
I tak się szło, wieczorem, w południe, pociągi w jedną w drugą, normalne kolejowe życie, budynki, niezmiernie ważne z pewnością.
Osobowe, pośpieszne.
Nad stacją góruje wysoka kultura.
Nad budynkiem stacji, hotel.
Na chwilę zamykamy oczy i próbujemy sobie wyobrazić ile emocji, zdrad, interesów, seksu, litrów wypitej wódki, nieszczęść, radości, ile wszystkich części naszego życia, gościło w pokojach tego molochu, no wprawdzie nie stolica to, no ale dla tak prowincjonalnego miasteczka i to był prestiż, jednym podpisem, wniwecz się obraca, nowemu miejsce czyniąc.
Ja tak widzę wojnę światów.
Ruch, oczekiwanie, nuda, kiedykolwiek się nie było na stacji, zawsze można było liczyć na widok pięknych dziewczyn, najczęściej przyjezdnych.
Podjazd od ulicy Kilińskiego, parkingi i niezliczone budki z jedzeniem, czasem z substytutem jezenia, brud, gołębie, bezpańskie i pańskie psy, schody, neon, wspomnienia.
Nie będę się silił na super chronologię, nie będę tworzył peanów i dzieł wiekopomnych, raczej chodzi mi o klimat, nie wiem czy zdołam go oddać, za mało zdjęć, pamięć szwankuje czas upływa.
Jechałem zawsze tramwajem, wtedy jeszcze nie odkryłem w sobie "miłości do podróżowania pieszo" wysiadałem na wiadukcie na ulicy Kopcińskiego, nad ulica Tuwima, kilka kroków, trochę krzaków i już na właściwej drodze.
Się szło a tyle wokół, patrzyłem i nie widziałem, a to początek i ten rozkoszny w ciszy chrzęst żwiru pod stopami.
Mijało się pociągi, bo ich mnóstwo było, zawsze będą.
Zmian pierwsze symptomy, lekceważone.
Dla tych którzy do dziś wierzą że to schron i można z wnętrza prowadzić ogień.
Po lewej stronie EC1 w dawnej postaci, normalnej.
I tak się szło, wieczorem, w południe, pociągi w jedną w drugą, normalne kolejowe życie, budynki, niezmiernie ważne z pewnością.
Osobowe, pośpieszne.
Nad stacją góruje wysoka kultura.
Nad budynkiem stacji, hotel.
Na chwilę zamykamy oczy i próbujemy sobie wyobrazić ile emocji, zdrad, interesów, seksu, litrów wypitej wódki, nieszczęść, radości, ile wszystkich części naszego życia, gościło w pokojach tego molochu, no wprawdzie nie stolica to, no ale dla tak prowincjonalnego miasteczka i to był prestiż, jednym podpisem, wniwecz się obraca, nowemu miejsce czyniąc.
Ja tak widzę wojnę światów.
Ruch, oczekiwanie, nuda, kiedykolwiek się nie było na stacji, zawsze można było liczyć na widok pięknych dziewczyn, najczęściej przyjezdnych.
Podjazd od ulicy Kilińskiego, parkingi i niezliczone budki z jedzeniem, czasem z substytutem jezenia, brud, gołębie, bezpańskie i pańskie psy, schody, neon, wspomnienia.
Załączniki
-
4
-
5
-
1
- Pokaż wszystkie
Nie wolno.
I tu też nie.
Pociągi, dla ludzi, zwykłe, choć jeden z nich tylko w jednym egzemplarzu.
Czasami prawie z obcych stron.
A czasami jak w ten lipcowy dzień w roku 2004.
Jak się kogoś lubi to się go często odwiedza, bez względu na pogodę, czasami w deszczu.
Czasami nocą.
Jeden z nich pewnie do Warszawy.
Od strony dworca autobusowego.
I tu też nie.
Pociągi, dla ludzi, zwykłe, choć jeden z nich tylko w jednym egzemplarzu.
Czasami prawie z obcych stron.
A czasami jak w ten lipcowy dzień w roku 2004.
Jak się kogoś lubi to się go często odwiedza, bez względu na pogodę, czasami w deszczu.
Czasami nocą.
Jeden z nich pewnie do Warszawy.
Od strony dworca autobusowego.
-
4
-
6
-
1
- Pokaż wszystkie
Tak, tak, ja też pamiętam ten dworzec, te hamburgery, którymi Niedźwiedź Nadłowczy mnie karmił (dlatego jestem taki wielki) i te batoniki (kupowane na stacji benzynowej na ulicy Węglowej).
Pamiętam pociągi retro, które przyjeżdżały z okazji Świąt Lipiec Reymontowskich.
To wszystko miało swój niepowtarzalny klimat.
Pamiętam pociągi retro, które przyjeżdżały z okazji Świąt Lipiec Reymontowskich.
To wszystko miało swój niepowtarzalny klimat.
-
1
-
1
- Pokaż wszystkie
Najczęściej jednak było słonecznie i wszystko było widać, puste tory i tory zapełnione, oraz ukrywający się, o przepraszam pełniący zaszczytną służbę na wysuniętej placówce na placyku manewrowym, patrol strasznej Straży Miejskiej.
I pomazaną szybę nad wejściem do magazynów przy ostatnim peronie, a nad nim już dziś kultową lampę.
Budynek w którym gdyby ludzie niektórzy mieli więcej empatii, oraz nie byli skończonymi chamami, miałby siedzibę ŁKMK, niestety ówczesny włodarz nieruchomości jaśnie panującej księżnej Pekapy w dosadnym stylu krótkimi słowami uświadomił mi komu i do czego są potrzebni modelarze kolejowi, może powinniśmy być mu wdzięczni, musielibyśmy się przeprowadzać, nie no zaraz z PŁ też nas usunęli, znaczy wymówili.
To te brązowe drzwi po lewej.
I inny budynek, też ważny, bo na kolei nie ma nieważnych budynków.
I cuda, cuda dla mikola.
I jak jest słoneczko to aż się chce, cokolwiek, a jak jest mgła to już jest źle, jest strach, bo nigdy nie wiesz czy za Tobą nie stoją już Twoje demony, ale kolej też jest fajna.
I tak można pokazać setki zdjęć, ale wszystko się kiedyś kończy, choć jeszcze nie tak dawno myślałem że wszystko jest niezmienne.
Koniec za chwilę.
I pomazaną szybę nad wejściem do magazynów przy ostatnim peronie, a nad nim już dziś kultową lampę.
Budynek w którym gdyby ludzie niektórzy mieli więcej empatii, oraz nie byli skończonymi chamami, miałby siedzibę ŁKMK, niestety ówczesny włodarz nieruchomości jaśnie panującej księżnej Pekapy w dosadnym stylu krótkimi słowami uświadomił mi komu i do czego są potrzebni modelarze kolejowi, może powinniśmy być mu wdzięczni, musielibyśmy się przeprowadzać, nie no zaraz z PŁ też nas usunęli, znaczy wymówili.
To te brązowe drzwi po lewej.
I inny budynek, też ważny, bo na kolei nie ma nieważnych budynków.
I cuda, cuda dla mikola.
I jak jest słoneczko to aż się chce, cokolwiek, a jak jest mgła to już jest źle, jest strach, bo nigdy nie wiesz czy za Tobą nie stoją już Twoje demony, ale kolej też jest fajna.
I tak można pokazać setki zdjęć, ale wszystko się kiedyś kończy, choć jeszcze nie tak dawno myślałem że wszystko jest niezmienne.
Koniec za chwilę.
-
9
-
2
-
1
- Pokaż wszystkie
SUPER! Ukłony od Niedźwiedzia Nadłowczego.
Ja, jako dziecko byłem w tej nastawni. Pracowała w niej pacjentka Niedźwiedzia Nadłowczego z Lipiec Reymontowskich. Pamiętam to...
Wzruszajacy jest ten reportaż ze starego Fabrycznego. W internecie jest coraz trudniej znaleźć zdjęcia tego dworca z tamtego okresu.
Ja, jako dziecko byłem w tej nastawni. Pracowała w niej pacjentka Niedźwiedzia Nadłowczego z Lipiec Reymontowskich. Pamiętam to...
Wzruszajacy jest ten reportaż ze starego Fabrycznego. W internecie jest coraz trudniej znaleźć zdjęcia tego dworca z tamtego okresu.
Dzień piętnasty, październik, rok 2011 piątek, ostatni dzień kursowania pociągów na dworzec Łódź Fabryczna, ostatni.
Ruch jak co dzień, ale niech Was nie zwiodą tłumy, mnóstwo niby pasażerów to jak ja Ci którzy przyszli się pożegnać.
Widok na dworzec od strony ulicy Narutowicza.
Ostatnie pociągi.
Fasada dworca w zachodzącym słońcu.
I taka prawie identyczna od strony dworca autobusowego.
Żywy dworzec autobusowy, się jeździło do Piotrkowa, do Kutna, do Sanoka, się jechało kołysanym szumem opon na asfalcie.
Ostatnie bilety, ostatnie podróże.
Idę na "zaplecze" tego dnia już wolno, nikt nie ściga, nie grozi, nie robi groźnej miny, nikogo już nie ma.
Fontanna młodości.
Kończy się piątek.
Ruch jak co dzień, ale niech Was nie zwiodą tłumy, mnóstwo niby pasażerów to jak ja Ci którzy przyszli się pożegnać.
Widok na dworzec od strony ulicy Narutowicza.
Ostatnie pociągi.
Fasada dworca w zachodzącym słońcu.
I taka prawie identyczna od strony dworca autobusowego.
Żywy dworzec autobusowy, się jeździło do Piotrkowa, do Kutna, do Sanoka, się jechało kołysanym szumem opon na asfalcie.
Ostatnie bilety, ostatnie podróże.
Idę na "zaplecze" tego dnia już wolno, nikt nie ściga, nie grozi, nie robi groźnej miny, nikogo już nie ma.
Fontanna młodości.
Kończy się piątek.
Załączniki
-
2
-
9
- Pokaż wszystkie
Sobota, dzień otwarty, co tu mówić, wystarczy obejrzeć.
To nie to o czym myślicie.
To nie to o czym myślicie.
Załączniki
-
2
-
3
-
3
- Pokaż wszystkie
Dziesiątki szyn, ze starymi cechami, zwrotniki, niwelety, osłony słupów, jakim trzeba być idiotą, ślepym baranem, żeby tego nie sfotografować, nie uwiecznić, nie zapamiętać, jakiej bym nie użył inwektywy pod swoim adresem i tak nie dość będzie obraźliwa, wszystko przepadło, całe to moje chodzenie teraz, ta gonitwa, ma źródło tego dnia, to pokuta za głupotę.
Już wygaszony.
Spokój, pozorny.
Na zakończenie kilka zdjęć mojego Kolegi Arka Rejtera, współzałożyciela klubu, gaduły i marudy, modelarza, filatelisty, zrobionych 10.08.2010 roku.
Koziołem i jego nazwisko.
I drugi rosyjski.
Dziękuję za uwagę, mam nadzieję iż nie zanudziłem Was tak bardzo.
Niebawem zabiorę lub zabierzemy Was na krótką nic nie wartą wycieczkę na umarłą stację.
Już wygaszony.
Spokój, pozorny.
Na zakończenie kilka zdjęć mojego Kolegi Arka Rejtera, współzałożyciela klubu, gaduły i marudy, modelarza, filatelisty, zrobionych 10.08.2010 roku.
Koziołem i jego nazwisko.
I drugi rosyjski.
Dziękuję za uwagę, mam nadzieję iż nie zanudziłem Was tak bardzo.
Niebawem zabiorę lub zabierzemy Was na krótką nic nie wartą wycieczkę na umarłą stację.
-
7
-
1
-
1
- Pokaż wszystkie
- Status
| Autor wątku | Podobne wątki | Forum | Odpowiedzi | Data |
|---|---|---|---|---|
| Relacja Opowieści dziwnej treści... | Wycieczki i podróże koleją i związane z koleją | 3 | ||
| Relacja "Opowieści dziwnej treści, czyli Pawła kolejowe peregrynacje " - pytanie | Wycieczki i podróże koleją i związane z koleją | 6 |
Podobne wątki
-
Relacja Opowieści dziwnej treści...
- Rozpoczęte przez Juras XR4Ti
- Odpowiedzi: 3
-
Relacja "Opowieści dziwnej treści, czyli Pawła kolejowe peregrynacje " - pytanie
- Rozpoczęte przez Hoart
- Odpowiedzi: 6