Relacja Opowieści dziwnej treści czyli Piotra i Pawła kolejowe peregrynacje

[Kpt. Nemo]

Czekałem aż się nasza "Krewetka" obudzi i poszliśmy na spacer, wyciągnęła mnie na koniec osiedla, ciekawe po kim ma to łazęgostwo.

Ale do rzeczy, jeszcze dwie fotki z wyścigu z autobusami.

Rogów, tablica ogłoszeń i wszystko jasne.

Pociąg który ma jechać do Głuchowa.

Na parkingu dla autokarów za stacją w stronę wyjazdu, kto był to wie.

Jeszcze jeden tym razem z naszych stron.

Wrócił pociąg który wcześniej goniliśmy, z Jeżowa daleko nie miał.

Sesja fotograficzna.

W drogę.

Tu antyki a tu, całkiem nie używane, Niemiec płakał jak sprzedawał.

Stajemy w blokach, a pociąg rusza w drogę.

Gonimy.

Głuchów.

Wyjazd w stronę Rawy Mazowieckiej lub jak ktoś woli Białej Rawskiej.

 

[Kpt. Nemo]

Hm

Reper lub znak wysokości.

Tartak nie tartak, ale chyba tartaczek.

To chyba bocznica do GS-u Głuchów, ale głowy nie położę w tym sporze.

Manewry i rodzinna fotografia z kuzynami.

Jeszcze ten "nasz" obok tartaczku.

I tu chyba postanowiliśmy wrócić przynajmniej tak wynika z chronologii wykonanych zdjęć.
Znaleźliśmy się tu, ale a diabła nie wiem gdzie to, nie pamiętam, a obrazek z niczym mi się nie kojarzy, może Wągry.
EU07-545

To może w Żakowicach EN57-1214

To na pewno w Koluszkach ET22-437

I to też.

ET22-218

Wagon zaraz za lokomotywą.

 

[Kpt. Nemo]

Ze z bliska ten wagon.

I to koniec, po powrocie, na osiedlu takie dziwo pod sąsiednim blokiem.

Niby jedenaście lat, a w świetle tego co się wyprawia ostatnio, jakby w ubiegłym stuleciu, kiedy wróci normalne podróżowanie, świata oglądanie, nogami poznawanie szlaków kolejowych, kiedy.

Dziękuję za uwagę.

 

[Kpt. Nemo]

Znalazłem zdjęcia z poszukiwania śladów jeszcze jednej już nie istniejącej linii, tramwajowej, ale wtedy gdy je robiłem miałem mgliste pojęcie o jej przebiegu, dziś wiem więcej, niebawem ruszę w teren aby sprawdzić co jeszcze uda się znaleźć, i wtedy nowe zdjęcia i moje stare oraz z fotopolski dadzą pełny obraz przebiegu linii nr ..

Ale żeby nie było że tylko tramwaje, myślę że po odejsciu "bestii z Syberii" wybiorę się w teren kolejowy.

 

[Magic]

No @Paweł R , kapitalna decyzja z tym powrotem do relacji! Przepięknie pomalowany ten budyneczek w Głuchowie. Ogórasy piękne, Kolejki zresztą też. Wincyj, Panie, wincyj!
Pozwoliłem sobie z jednego ze zdjęć zrobić zdjęcie "vintage". Mam nadzieję, że autor mnie nie zlinczuje, ale zdecydowanie rudera i Ogóras w kolorze to nie ten efekt, więc sepia pokazuje nam bardziej klimat tamtych lat.
Specjalne podziękowania dla @MIKOT 1 za przekonanie Pawła do powrotu!
Z pozdrowieniami.
Maciek "Magic"

 

[newermind]

Ten motyw, jak to mawiają wielcy fotograficy, nie został utrwalony przypadkiem.
Chwilkę połaziliśmy ulicami Jeżowa, nim ustawiliśmy się tak, aby sobie nie przeszkadzać.
Fajne wspomnienia!

 

[Kempol]

@MIKOT 1, dobrze, żeś tam polazł.

 

[Kpt. Nemo]

Kilka zdjęć prawie bez tekstu, bo czasami jestem nieuważny i rozkojarzony, potem oglądając zdjęcia się wściekam, no ale czasu nie wrócisz.
To nawet nie relacja bo uboga jest, dla ciekawych i wielbicieli parowozów.
21.09.2014 Tomaszów Mazowiecki i okolice, nie pamiętam co to była za impreza i skąd o niej wiedziałem, pojechaliśmy z Żabcią zobaczyć parowóz, na początku złapaliśmy go na jednym z przejazdów na trasie do Spały.

Szybciutko w Felkę i do TM, tam go złapaliśmy na wjeździe.

Potem trochę manewrował i podstawił się do pociągu.

Obok rampy załadowczej stała SM31-113

Żabcia miotając oczyma pioruny brnie w białej brei, niszcząc swoje piękne czerwone sandałki, kto był w Tomaszowie na rampie, zwłaszcza podczas deszczu lub po wie o czym mówię.
Dostało mi się wtedy, pól dnia czyszczenia a potem zakup nowych.

Zabytek nie zabytek.

A potem sobie znów gdzieś pojechał.

Panie Pawle co Pan czuje oglądając te zdjęcia.
Irytację Panie redaktorze i smutek że nie zawsze wychodzi tak jak mam być.


Dobranoc.

 

[newermind]

Dożynki Prezydenckie! Jeszcze za czasów gorszego sortu i strażnika żyrandola! Echhh! to byli czasy...

 

[Kpt. Nemo]

Dziś jest taki dzień jakiego nie lubię, farmaceutyki nie działają, nawalnie łbem o futrynę też, z całego tygodnia wszystko co złe , smutne i przykre kumulując się się budzi i zaczyna się spektakl, teatru jednego widza, dzowniądo mnie przyjaciele"ty wiesz co ten powiedział, co ten napisał, jak cię nazwał, jak cię nie lubi" dziękuję Wam za te dary, jakże niezbędne mi do życia, prawie jak tlen i woda, wiem, zdaję sobie sprawę, a najbardziej że ponad jedną czwartą życia które w zasadzie długie nie jest, poświęciłem tym którzy mi dziś wbijają nóż w plecy, tak że tylko bohater fimów akcji sobie potrafi go wyciągać i się nie wykrwawić, ja nie potrafię, mogę jedynie bić się z poręczą na przystanku, ale co z tego czy ona coś zawiniła, ale ponieważ mogę na chwilę zrzucić maskę, mogę przez chwilę nie udawać, mogę nie tłumić agresji, w obawie o swoich bliskich, mogę i napierdalam w tę poręcz, aż kierowcy mijający ten ośnieżony przystanek zerkają ze zdziwieniem i niesmakiem na wariata, i to nie przynosi ukojenia, tylko rany i krew na śniegu.
Usnąłem, straciłem czujność, na chwilę zadowolenie i pochwały zamgliły mój wzrok, i wtedy gdy stałem odwrócony stało się, już nie odwrócę się, nie dam Wam podejść się w taki prosty sposób.

W oddali widać mój tramwaj.

Oto on, niech mi ktoś wytłumaczy czemu kraj który przegrał wojnę i nie jest narodem wybranym, pomazanym, naznaczonym, produkuje tramwaje solidniejsze, trwalsze niż my elita Europy, a my te u nich już szroty kupujemy a one u nas i tak lepsze są i żyją dłużej niż nasze.
Plan Marschala niejeden powie, gówno prawda jak się ktoś rodzi niewolnikiem/kołtunem/mitomanem/ ...wstawcie sobie co chcecie, to słowikiem nie zdechnie.
Ledwo zakładam słuchawki "leci" "Riverside" słucham, nie słyszę, patrzę w okno zaczynam się uspokajać.

Jestem na miejscu czyli na skrzyżowaniu ulic Piotrkowskiej i Milionowej, kawałek stąd skansen budownictwa drewnianego, z ekspozycją moim zdaniem stworzoną z dupy, ot weźmiemy drewniane chałupy i będzie muzełum, ale mimo to lubiłem tu przychodzić bo tu rzadko kto przychodzi, dziś niestety zamknięte, ale płot ma szpary wiec krótka wizyta dla tych co nie byli i nie widzieli.
Misie no z bajki ale za cholerę nie pamiętam z jakiej.

Miś po prawej "zobacz pis rozpierdala Polskę, sprzedaję ją Ruskim" misia po lewej "Ło Jezu Nazareński biada nam, biada co poczniemy" miś w środku " to **** po zawodach".
To co udało się złapać obiektywem, dużo tego nie ma, najgorsze dla mnie jest to ze to wydmuszki są, w śodku wnętrza nie zostały odtworzone, żenada.

Tu się kilka zdjęć powtórzy, pokazywałem już je ale aby zachować ciągłość muszę je tu wstawić, ale zaraz zaraz chyba zaślepiony nienawiścią i niemocą nie powiedziałem Wam gdzie dziś pójdziemy, wycieczka niedaleka, w sam raz na niedzielny poranek, miała być inna ale śnieżek trochę pokrzyżował plany, ale co się odwlecze to ....... itd.

Krańcówka linii nr 6 przy zbiegu ulic Wróblewskiego i Proletariackiej i kawałek już nieczynnej linii od ul.Piotrkowskiej, dalszy ciag być może zasługuje na uwagę, ale ja wolę ten.

Powyżej, proszę zwróćcie uwagę jest także nieistniejąca linia nr 14 zwana ongiś "świńskim pogotowiem" ze względu na swą bystrość i koniec biegu przy miejskiej rzeźni, którą kiedyś pokazywałem, przy okazji opowieści o bocznicach łódzkich.
Wrócimy do niej, ale to krótki spacer, poszukamy śladów w terenie czyli na budynkach bo w jezdni to już raczej nie.
Znów jesteśmy na wspomnianym skrzyżowaniu, z prawej strony w ulicę Czerwoną(na wprost ) skręcał tramwaj jadący od strony "miasta".

Kolejny jeszcze nie okazywany słup dziś zaadaptowany na latarnię.

Ło matko pałac prezydencki do Łodzi przenoszą, salę tronową urządzają, da przyszłego króla Andrzeja I, swoją drogą Jezus przez tych oszołomów spod znaku krzyża obwołany Królem Polski, jeśli był i jakimś cudem dowiedziałby się o tych zamiarach, chyba by sobie sam przegryzł tętnice żeby nie dopuścić do takiej sytuacji,prawy człowiek, królem kłębowiska żmij.

Następna latarnia ze słupa podtrzymującego sieć trakcyjną, oraz widok w stronę ul. Piotrkowskiej i w stronę Wólczańskiej.

Po drugiej stronie Wólczańskiej na murze stalowy element, czyżby jakieś mocowanie sieci trakcyjnej, sam nie wiem.

CDN.

 

[Qmaty]

Na ul. Wólczańskiej 199 było przedszkole, do którego chodziłem (za szpitalem im. Pirogowa idąc od dawnej ul. Świerczewskiego, taki pałacyk w głębi). Szkoła Podstawowa nr 46 na tej samej ulicy tylko po przeciwnej stronie, to tam spędziłem osiem lat na edukacji.

Sorry Paweł za OT ale tak jakoś obudziłeś wspomnienia.

 

[Kpt. Nemo]

Nie ma nic złego we wspomnieniach zwłaszcza jak teraźniejszość przynosi same smutki.
Ale do rzeczy, musiałem pozmywać o porannych "kuchennych rewolucjach"- zapis ze słuchu, " jakbyś miał czas po powrocie ze swojej fascynującej wyprawy(zda się ze to złośliwość, ale to kiedyś rude a dziś blond doskonale rozumie jak dla nie ważne są te moje "wyprawy"a to chyba najważniejsze) to mógłbyś pozmywać, no ale jak nie będzie Ci się chciało to nie ruszaj" ongiś zwana Mamą Szymonka w czasach gdy nasze dziecię maleńkim było, a ja tatą, chodź mówiło się" mamu Szymonka i tatu Szymonka dziś jesteśmy rodzicami naszej "córeczki" Balbinki, ona to pojechała na działkę a ja w świat niedaleki żeby ochoty na powrót starczyło, więc musiałem zrobić przerwę na tę czynność tak według klechy Jędraszewskiego niemęską i genderową, a potem jeszcze po tym mały ciortelcu zabawki posprzątałem bo jak w przedszkolu wszędzie się turlają i piszczą przy stąpnięciu, a teraz spieszę do Was nieść przekaz o tym czego już nie ma.

Łódzki Banksy kiedyś kto wie, tematycznie pasuje do sali tronowej, dla Andrzejka.

Łódzkie klimaty fabryczne, dawna fabryka "Tivoli" Dawida Lande z Kalisza zmieniająca kilka razy właściciela aby wylądować w rękach potentata Karola Scheiblera
Poczytajcie sobie tu o tej fabryce.
http://polskaniezwykla.pl/web/place/46652,lodz-nieistniejaca-fabryka-„tivoli”.html

Ul.Wróblewskiego dawniej Kątna widok w stronę Al.Politechniki po prawej miejsce po nieistniejącym torowisku tramwajowym.

Fonica, któż nie słyszał o Fonice na całe demoludy najlepsze gramofony produkowaliśmy i to nie komunistyczny kit, niejeden do dziś służy wiernie, wieczorami kojąc stargane nery szumem igły na winylowej płycie, żywa muzyka.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Łódzkie_Zakłady_Radiowe_Fonica

Tu na tym trawniczku się przecinały tory tramwajowe z jezdnią w tle wieża chłodnicza Elektrociepłowni EC2.

Udało mi się przejść przez Al.Politechniki choć nie bez przeszkód, cipa w rurkach w swoim bmw na łódzkiej wiejskiej rejestracji widocznie uważał że zielone światło dla pieszych jego nie obowiązuje, gdzie się pytam policja/gestapo pilnuje starca a na ulicach wojna, jedynym wyjście m jest fizyczna eksterminacja wszystkich którzy narażają życie innych, zwłaszcza pijanych kierowców, zabierającym życie lub dorobek życia innym.
EC2 o jaka była afera jak to studentka architektury zrobiła z tego samego miejsca zdjęcie a cieć wezwał tych których nazwy nie wymieniamy, zabić sukę , ukamienować, szpieg, jeszcze wtedy nie było LGBT i gender bo spalili by ją w piecu jak nic, czasy to komuny były jeszcze, zero zdrowego rozsądku jak dziś, klapki na kaprawe ślepia i zniszczyć, petycje dziekana, rektora, listy gdzie się wszyscy podpisywaliśmy, cale szczescie że chyba sędzia miał córkę, niska grzywna i pouczenie, PŁ zapłaciła grzywnę,zdjęcia były w ramach pracy semestralnej z projektowania, niesmak pozostał, a dziś ruina.

Zanim podejdę do tego strategicznego obiektu rzut oka na prawie niewidoczne w śniegu tory, akurat dziś musiał spaść.

Między torami specyficzny bo łódzki bruk.

Portiernia EC2, ongiś byliśmy tu na badaniach gruntu, zostaliśmy przeszukani jak w filmach, całe szczęście że z tyłu nie.

Widok przez bramę, skąd tyle wózków sklepowych na terenie elektrociepłowni.

Verboten.

Elementy zdobnicze w bramie, jakże bliskie sercu.

Wracam na Wróblewskiego.

Willa Leona Alarta prawie ruina od lat bez właściciela i pomysłu na jej zagospodarowanie szkoda, źle to świadczy o władzach miasta, bardzo źle, to się odbije na Hance, przy następnych wyborach.

https://dzienniklodzki.pl/willa-leo...-rezydencji-lodzkiego-fabrykanta/ar/c9-908644

 

[Kpt. Nemo]

A po drugiej stronie od ulicy nowo powstałe getto oddzielają resztki fabrycznych murów ZPW im. Marii Konopnickiej zwanej "pieprzorką" o czy moze cie poczytać tu:
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/39898,lodz-pieprzorka-na-karolewie.html

Z cyklu tam gdzie nas nie było, łódzkie podwórka.

Wciąż są.

Zbliżamy się do zakrętu.

Z FotoPolski zdjęcie z lat minionych.

Zwróćcie uwagę na jedną z ostatnich jeśli nie ostatnią gazową latarnię w Łodzi.

Przyroda.

W narożnym domu znajdował się dawnej skup złomu i wszelkich cudów, okoliczna żulerka upłynniała tu to co znalazła lub ukradła, czesto tu podjeżdżaliśmy firmowym samochodem, tak dla prestiżu, Pan na s witał słowami "witam Panów profesorów" jakie tam można było znaleźć cuda.

Lewego toru już nie ma.

Widok od strony ul.Proletariackiej z dawnych lat.

Dziś to wygląda tak.

I dotarłem do miejsca gdzie kiedyś była krańcówka tramwajowa, dziś nic na to nie wskazuje, zwyczajne skrzyżowanie dwóch ulic.

Choć na ścianie jednego z domów znalazłem zaczep mocowania sieci trakcyjnej.

Zdjęcie z fotopolski, ja tego słupa nie znalazłem, ale może niezbyt starannie szukałem, przy okazji wizyty na trasie tramwaju nr 14 sprawdzę jeszcze raz.

Teraz pozostaje z buta wrócić do domu, raptem 6 km w obie strony, mały spacer.

Dziękuję za uwagę i komentarze na PW, bezcenne jak zwykle.
Jeszcze tylko dwie trasy tramwajowe no może trzy choć ta trzecia z powodu rozegłości raczej odpada i wracamy do kolei, niech no tylko się dzien dłuższy zrobi i śnieg przestanie padać.

 

[Kpt. Nemo]

Sobota, a jak wolny dzień to co, to pada śnieg i niweczy wszelkie terenowe plany, ale od dość dawna przestałem się przejmować kaprysami pogody, planuję i realizuję.
Stoję na przystanku "dwójki" łapię na rękawiczki za sześć złotych płatki śniegu i nie mogę się nadziwić ich pięknu i różnorodności, gdyby tak społeczeństwo na kształt płatków mogło być takie zróżnicowane i piękne nie tylko na zewnątrz, o nie tak się nie da, muszę dziwnie wyglądać z podniesionymi rękoma, wpatrując się w nie, cóż dziwnie to pojęcie względne.

Jestem winien kilka słów tytułem wstępu, otóż dziś dalszy ciąg zastępczych opowieści, cóż nosi człowieka, a warunki dalekim podróżom nie sprzyjają, wiec znajduje sobie temat może nie najciekawszy ale też nie całkiem nudny.
Podchodzi do mnie starszy mężczyzna, i zaczyna się rozmowa, niechętnie biorę udział w takich ponieważ nigdy nie wiadomo na kogo się trafi, poza tym coraz gorzej mi wychodzi mówienie, ale poddaje się chwili, rozmawiamy o śniegu, braku działania służb miejskich, o niefrasobliwości ludzi noszących maseczki pod brodą i tak te kilka minut oczekiwania mija nam na miłej konwersacji.
W wagonie około 90% ma odsłonięty nos, nigdy się nie pozbędziemy tego świństwa , zostaniemy gettem Europy, przez głupotę obywateli i rządu.
To nie jest państwo z "kartonu" to zbyt szlachetny materiał, to jest państwo z łupieżu, rzadkiego gówna i kurzu, tu nic nie jest normalne, nic nie dzieje się tak jak powinno, zresztą sami wiecie jak jest.

Dość, stanowczo dość, nie po to się wychodzi z domu żeby sobie psuć zabawę.
Dziś dwie relacje w jednej, pierwsza z nieistniejącej linii tramwajowej nr 14 przez ul.Świerczewskiego do krańcówki na Inżynierskiej, krótka wycieczka, ale moim zdanie wcale nie byle jaka choć dominować będą uchwyty do sieci trakcyjnej.

Mała mapka skromna bo i linia od Piotrkowskiej niezbyt okazała.

I trasy tramwaju linii nr 14

Mam plan Łodzi z 1968 roku na ktorym linia jeszcze jest, tu jak widać od listopada tego samego roku zmienia trasę.

Ale po kolei, wysiadam z tramwaju jeden przystanek za ul.Radwańską , po zmianie nazwy z Świerczewskiego długo nie mogłem się do tej "nowej" przyzwyczaić, teraz przy okazji pisania tej relacji sięgnąłem do źródeł i okazało się że ta "nowa" nie jest nowa bo tę nazwę ulica nosiła od 1863 roku, potem w czasach komunistycznych zmieniła nazwę by po okresie błędów i wypaczeń znów stać się Radwańską, wysiadam przy ul.Żwirki wchodzę na podwórko kamienicy Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu o której kilka słów możecie przeczytać tu:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Tomaszowskiej_Fabryki_Sztucznego_Jedwabiu_w_Łodzi

Na dziecińcu na ścianie rzeźba przedstawiająca pasącego się pegaza, tyle lat widziałem tam psa myśliwskiego

Widok na kamienicę z ulicy.

Idę w stronę Radwańskiej, jestem umówiony z kolegami na PŁ trochę się spieszę nie chcę żeby tak długo na mnie czekali, opodal Radwańskiej w podwórku mural na kamienicy.

Ukryty napis wszystko wyjaśniający.

Nie numer domu bo nie ma tylu numerów na Piotrkowskiej, może numer działki z lat minionych.

Brama z inicjałem, nie nowa, oby nie poległa pod ciężarem nowoczesności.

Skrzyżowanie ulicy Radwańskiej i Piotrkowskiej na starym zdjęciu, wyraźnie widoczne tory skręcające w obie strony na ul.Piotrkowską.

To samo miejsce dziś.

Narożna kamienica.

I do znudzenia uchwyty na budynkach do podtrzymywania sieci trakcyjnej.
Na tym zdjęciu są dwa typy uchwytów, okrągły i znacznie cześciej występujący w kształcie rozety, ciekawe kto był producentem tych uchwytów.

Ul.Radwańska w stronę Al.Politechniki

Budynek dziś.

 

[Kpt. Nemo]

I dawniej, na tym zdjęciu jest dalej w głębi za dużym drzewem.

Zwróćcie uwagę na latarnie.

Następny dawniej.

I dziś.

Docieram do rogu Radwańskiej i Wólczańskiej, dawniej, wyraźnie widać sieć trakcyjną.

I dziś.

Jeszcze kilka uchwytów.

Dawna fabryka Zygmunta Rychtera przez wiele lat niszczejąca, wpisana do rejestru zabytków podobno są plany, ale jakie to kto wie, na razie zaraza wszystko wywróciła do góry nogami, kilka słów o niej :

http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/36038,lodz-dawna-fabryka-zygmunta-richtera.html

Widok w stronę Al.Politechniki.

I od.

Na rogu restauracja "Gęsi puch" całkiem niezła, ciekawe czy mimo działań szpiegów Moskwy uda jej się przeżyć.
A tak to wyglądało dawniej.

I samo skrzyżowanie dziś.

I dawniej.

Na chwilę wstępuję na PŁ, całe szczęście zdążyłem, koledzy czekali tylko do 12-tej, wyrobiłem się mimo kiepskiej nawierzchni, zostawiam co miałęm zostawić i idę dalej, jeszcze jedne uchwyt, to w zasadzie jedyni niemi świadkowie minionego czasu, czasu trmaaju nr 14 zwanego potocznie "Świńskim pogotowiem" z racji bystrości poruszania się i celu podróży.

A tu ciekawostka etnograficzno-socjologiczna, schodami w tej przybudówce wchodziło się w czasach ograniczonej prohibicji do meliny, urzedowała w niej rudowłosa "piękność" która to prócz napoju raczyła co bardziej stałych klientów swymi wdziękami, cały dział transportu ZPW im.Norberta Barlickiego zwanego "Norbelaną" się tu raczył trunkami których darmo szukać w kartach dań restauracji świata, personel techniczny delektował się wyrobami łódzkiego Polmosu w barze "Pokusa" na ul.Piotrkowskiej.

Tu kiedyś był bruk i jeździł tramwaj.

 

[MIKOT 1]

I dawniej, na tym zdjęciu jest dalej w głębi za dużym drzewem.

Wszystko się zgadza. Nawet rusztowanie stoi, jak dawniej. Tylko Star odjechał.

 

[Kpt. Nemo]

Powoli kończy się pierwsza część mojej dzisiejszej przechadzki, dochodzę do ul. Inżynierskiej.
Jeszcze jedna kamienica.

Chciałem napisać "łódzki klimat" ale czy w innych miastach w ich mniej reprezentacyjnych częściach nie ma podobnych, a to Polska przecież.

Na tym rogu lub kawałek obok była kiedyś krańcówka , dziś nie ma najmniejszego śladu, wszystko zatarł czas i przebudowa zabudowań rzeźni.

I budynek dyrekcji rzeźni miejskiej, dawna sztuka budownictwa była niesamowita.

Dla zainteresowanych garść informacji o tym miejscu.

http://baedekerlodz.blogspot.com/2014/05/ulica-inzynierska-dawna-rzeznia-miejska.html

Mam szczęście, gotującego się do dalszej drogi zauważył mój znajomy który przyjechał na zakupy do "Oszołoma" mieszka na Retkini, ale zboczył odrobinę i podrzucił mnie na skrzyżowanie ul.Drewnowskiej i Al.Unii bo tam zacznie się nietypowo druga część mojej opowieści tym razem o nieistniejącej linii tramwajowej nr 17.

Na miejscu, hm no zdrowie to się każdemu przyda.

Most kolejowy nad ulicą Drewnowską wąskie gardło tej trasy na co dzień, po ulewnych deszczach, masakra nie do pokonania.

Bez autów.

Wreszcie w tym moim ględzeniu kolejowy klimat, kierunek Żabieniec.

Kierunek Kaliska.

Balustrada niby niepozorna, a jednak ciekawa, nie wziąłem szczotki, cholera gamoń, bo poprzeczki są z wąsktorowych szyn, nawet widziałem śłady cechy, ale słabo widoczne spod rdzy, trzeba jak najszybciej tu wrócić, zanim zaraz nowoczesności nie zmiecie tej balustrady w otchłań niepamięci.

Widok z drugiej strony i zagadka zwężenia się wyjaśnia, dawno temu aby stworzyć ulice zakryto kanał rzeki Łódki betonowym nakryciem, jakiekolwiek poszerzenie wiąże się z gruntowną przebudową moastu, razem z przyczóekim od strony Kaliskiej, rzeki nie zasypią, więc przez najbliższe lata tak właśnie tu będzie.
Widok dzisiejszy.

I z roku 1933 widok od Al. Unii z dwoma różnymi parowozami.

Teraz z buta po brei błotno śnieżnej do skrzyżowania Al.Unii i Konstantynowskiej gdzie zaczniemy podróż śladem linii tramwajowej.
Wykorzystam limit zdjęć.

Wspomniane skrzyżowanie dziś i dawne trochę z innego miejsca.

Dziękuję za uwagę i zapraszam na dalszy ciąg.

 

[KoVaL]

Ten tramwaj to chyba pozyskany z Poznania.

 

[Andrzej Harassek]

Ten tramwaj to chyba pozyskany z Poznania.

I przekuty na tor 1000 mm.

 

[Kpt. Nemo]

Ten tramwaj to chyba pozyskany z Poznania.

Bo jest zielony były jeszcze inne rdzennie łódzkie.

I przekuty na tor 1000 mm.

Nie inaczej.