Model fabryczny PIKO - modele lokomotyw serii TKt48

[BoGneR]

Wyrywając z kontekstu:

Zgadzam się, że najlepsze są dekodery ESU.
Akurat TKt48 na liniach na południu całkiem często... To tylko screeny z paskudnie zgranego VHSa.
Zobacz załącznik 1150598 Zobacz załącznik 1150599 Zobacz załącznik 1150600

To linia Kłodzko - Kudowa Zdrój o bardzo trudnym profilu. Myślę, że ten przykład jest zbyt słaby do tezy o częstej podwójnej trakcji na południu kraju.

 

[garou]

Ja tam bym na Warszawę i okolice raczej za szybko nie liczył. PIKO musi najpierw nasycić swoje oczko w głowie, czyli Śląsk i zachodnią Polskę
Oczywiście taka np. jedynka byłaby mile widziana, ale wątpię, żeby to nastąpiło w przeciągu najbliższych pięciu lat. Zobacz załącznik 1150611

Nie trzeba obrazków. Tutaj można znaleźć zdjęcie takiej TKt48-2 w parowozowni Warszawa Wschodnia (lata 1950-1952). Mam jednak wątpliwość czy PIKO wyda taką wersję, bo np. podcięcia skrzyń wodnych w okolicy silników parowych nie są chyba przewidziane w modelu PIKO. W każdym razie na wstępnej prezentacji 3D modelu tego nie było. Jest też kwestia innych drzwiczek do budki i innych detali.

Poniżej jest lista "warszawskich tekatek". Ostatnich kilka egzemplarzy uchowało się tam do około połowy lat 60-tych (1964), a potem to przenoszono gdzie indziej...

 

[rprail]

Jak widać na zdjęciu, przewidziane są dwie wersje.

 

[Mormegil]

Jak widać na zdjęciu, przewidziane są dwie wersje.

Gdybyś tak okrutnie nie kadrował to widać byłoby dobitnie, że piasecznica też jest starego typu, kanciasta.

 

[SP45-166]

A ile kolega @Artur ma lat, żeby pamiętać parowozy na linii Warszawa - Kutno? Przypomnę, że odcinek z Warszawy do Błonia został zelektryfikowany w 1952 roku, do Sochaczewa w 1961, a do Kutna w 1962 roku, więc parowozów na trasie z Błonia (a tym bardziej z Warszawy) do Sochaczewa czy Kutna kolega Artura pamiętać nie może, chyba że ma co najmniej 65 lat. Nie mówiąc o tym, że Bip w okolicach Warszawy raczej w ogóle nie było. Ja mam parę lat więcej, a jedyne TKt48 jakie pamiętam z Warszawy, to te ciągnące pociągi ryflaków z Warszawy Gdańskiej w kierunku Nasielska w latach 60. XX wieku. Ale oczywiście ani numerów, ani nawet kolorów sobie nie przypominam...

Rzeczywiście, żeby świadomie pamiętać parowozy na linii Kutnowskiej to chyba trzebaby mieć obecnie około 80 lat :O
Ale mimo że co do meritum kol. Andrzej ma rację- Bipy raczej planowo nie obsługiwały WWK- tu był nacisk na EZT z powodu zelektryfikowania węzła, to jednak Bipy przez całe dziesięciolecia były obecne na Warszawskim węźle. Pruszków był głównym wykonawcą napraw okresowych zespołów Bipa/Bhp, stąd jako mieszkaniec Ursusa i osoba urodzona w latach 80tych doskonale pamiętam Bipy w ZNTK Pruszków jak i ich przejazdy w kier. Pruszkowa przez Ursus. To raz.
Dwa że od grudnia 2005 od str Radomia i Skarżyska przez około 1,5 roku trwał intensywny ruch wagonów piętrowych Bipa ze Skarżyskiej wagonowni- podnajem dla Kolei Mazowieckich. Początkowo jeden przyspieszony Radom i przyspieszone Skarżysko plus jeden osobowy do Skarżyska, potem od następnego rozkładu ponad połowa ruchu KM w kierunku Radomia/Skarżyska opierała się o zespoły Bhp/Bipa (chyba 7 czy 8 par!). I to było w czasach gdy w całej Polsce masowo skracano zespoły do dwóch skrajnych członów i zastępowano szynobusami- tu z wielką pompą kursowały 4Bhp lub 2x2Bhp, okresowo nawet trafiały się składy typu 4x 120A (bonanza)
No i słyszałem ze jeszcze w latach 90 (pewnie wcześniej też) przyjeżdżały niektóre pociągi z kierunku Radomskiego na Bipach na starą Główną. Chyba nawet gdzieś foto widziałem- ktoś potwierdzi?

 

[garou]

Jak widać na zdjęciu, przewidziane są dwie wersje. Zobacz załącznik 1150694

To wiele wyjaśnia. Tylko dziękować firmie PIKO, że im się chciało. Można więc spodziewać się III epoki jak nic.

 

[Andrzej Harassek]

Ale mimo że co do meritum kol. Andrzej ma rację- Bipy raczej planowo nie obsługiwały WWK- tu był nacisk na EZT z powodu zelektryfikowania węzła, to jednak Bipy przez całe dziesięciolecia były obecne na Warszawskim węźle.

Tego chyba nikt nie kwestionuje, ale to już niewiele ma wspólnego z TKt48 i jego modelem.

Można więc spodziewać się III epoki jak nic.

A co ma pierwsza wersja TKt48 do epoki? Zarówno w III, jak i w IV epoce jeździły TKt48 w obu wersjach, starszej i nowszej, więc z formy, z której zrobiono pierwszy model (obecnie dostępny rynku) można zrobić także model z III epoki. Co więcej, widziałem sporo zdjęć parowozów w IV epoce z nowszą formą skrzyń wodnych (bez podcięcia nad cylindrami), ale ze starą, kanciastą osłoną zbieralnika pary na kotle.

 

[JSz]

Tego chyba nikt nie kwestionuje, ale to już niewiele ma wspólnego z TKt48 i jego modelem.

A co ma pierwsza wersja TKt48 do epoki? Zarówno w III, jak i w IV epoce jeździły TKt48 w obu wersjach, starszej i nowszej, więc z formy, z której zrobiono pierwszy model (obecnie dostępny rynku) można zrobić także model z III epoki. Co więcej, widziałem sporo zdjęć parowozów w IV epoce z nowszą formą skrzyń wodnych (bez podcięcia nad cylindrami), ale ze starą, kanciastą osłoną zbieralnika pary na kotle.

Jak parowozy podczas naprawy np. w ZNTK-u, otrzymały kotły od innych maszyn to i wychodziły składaki: czyli maszyna pierwszego wykonania z kotłem drugiego wykonania ( owalna osłona zbieralnika pary i piasecznicy np. obecnie istniejąca i do niedawna czynna TKt48-18 ze skansenu w
Jaworznie Śląskiej lub na odwrót maszyna drugiego wykonania z kotłem pierwszego wykonania ( kanciasta osłona zbieralnika pary i piasecznicy), np. też nadal istniejąca TKt48-173 również ze skansenu w Jaworzynie Śląskiej:
http://www.polskieparowozy.pl/index2.php?desc=on&par=tkt48-18
http://www.polskieparowozy.pl/index2.php?desc=on&par=tkt48-173

 

[Andrzej Harassek]

maszyna pierwszego wykonania z kotłem drugiego wykonania ( owalna osłona zbieralnika pary i piasecznicy np. obecnie istniejąca i do niedawna czynna TKt48-18

Ale TKt48-18 ma nie tylko nowszą owalną osłonę zbieralnika pary, ma także skrzynie wodne też w późniejszej wersji, bez pocięcia z przodu, co widać na podlinkowanych zdjęciach - czyli ma pewnie zamieniony nie tylko kocioł, ale również skrzynie wodne. A TKt48-173 z kanciastą osłoną zbieralnika i nowym wykonaniem skrzyń wodnych jest właśnie przykładem tego, o czym pisałem:

widziałem sporo zdjęć parowozów w IV epoce z nowszą formą skrzyń wodnych (bez podcięcia nad cylindrami), ale ze starą, kanciastą osłoną zbieralnika pary na kotle.

 

[JSz]

Ale TKt48-18 ma nie tylko nowszą owalną osłonę zbieralnika pary, ma także skrzynie wodne też w późniejszej wersji, bez pocięcia z przodu, co widać na podlinkowanych zdjęciach - czyli ma pewnie zamieniony nie tylko kocioł, ale również skrzynie wodne. A TKt48-173 z kanciastą osłoną zbieralnika i nowym wykonaniem skrzyń wodnych jest właśnie przykładem tego, o czym pisałem:

To że osiemnastka nie ma podcięć w przedniej części skrzyń wodnych wynika z tego że posiada wymienione oryginalne suwaki wraz z wyrównywaczami ciśnienia systemu Tatary, na systemu Trofimowa ( takie jak w maszynach drugiego wykonania) , więc podcięcia w skrzyniach stały się zbędne co ułatwiło znacznie proces naprawy przerdzewiałych lub uszkodzonych skrzyń wodnych.
I jeszcze dla porządku w kwestii skrzyń wodnych:
- maszyny pierwszego wykonania suwaki i wyrównywacze systemu Tatary-skrzynie wodne z podcięciami.
- maszyny drugiego wykonania suwaki systemu Trofimowa- brak podcięć w skrzyniach wodnych.
- maszyny pierwszego wykonania po wymianie suwaków na systemu Trofimowa- brak podcięć w skrzyniach wodnych z jednym wyjątkiem o czym poniżej.
Wracając jeszcze co do wyglądu "uszatek" po naprawach i modernizacjach najciekawszą i do dzisiaj zachowaną maszyną jest 58 która pochodzi z pierwszej serii produkcyjnej, posiada jako ostatnia skrzynie wodne z podcięciami ale suwaki ma wymienione na systemu Trofimowa, a żeby było jeszcze ciekawiej kocioł jest w wersji maszyn drugiego wykonania z owalną to osłoną zbieralnika pary i piasecznicy:
http://www.polskieparowozy.pl/index2.php?desc=on&par=tkt48-58
Żeby ktoś nie posądził mnie o to że się wymądrzam to podaję źródła z których korzystałem w celu napisania powyższego tekstu:
- książka Pana Ryszarda Stankiewicza pt. "TKt48 Lokomotywa towarowa do pociągów osobowych" Wydawnictwo Eurosprinter 2019
- strona internetowa: http://www.polskieparowozy.pl/index2.php
-obserwacje własne zachowanych oryginalnych maszyn.

 

[Zbigniew Gałczyński]

Tego chyba nikt nie kwestionuje, ale to już niewiele ma wspólnego z TKt48 i jego modelem.

A co ma pierwsza wersja TKt48 do epoki? Zarówno w III, jak i w IV epoce jeździły TKt48 w obu wersjach, starszej i nowszej, więc z formy, z której zrobiono pierwszy model (obecnie dostępny rynku) można zrobić także model z III epoki. Co więcej, widziałem sporo zdjęć parowozów w IV epoce z nowszą formą skrzyń wodnych (bez podcięcia nad cylindrami), ale ze starą, kanciastą osłoną zbieralnika pary na kotle.

Andrzeju chcę się odnieść do zacytowanego zdania ( pogrubiłem je w Twoim cytacie) Jest taka możliwość - oczywiście wszystko jednak jaki numer parowozu zechce producent zrobić , bo to też trzeba wziąć pod uwagę

 

[Robert]

To że osiemnastka nie ma podcięć w przedniej części skrzyń wodnych wynika z tego że posiada wymienione oryginalne suwaki wraz z wyrównywaczami ciśnienia systemu Tatary, na systemu Trofimowa ( takie jak w maszynach drugiego wykonania) , więc podcięcia w skrzyniach stały się zbędne co ułatwiło znacznie proces naprawy przerdzewiałych lub uszkodzonych skrzyń wodnych.
I jeszcze dla porządku w kwestii skrzyń wodnych:
- maszyny pierwszego wykonania suwaki i wyrównywacze systemu Tatary-skrzynie wodne z podcięciami.
- maszyny drugiego wykonania suwaki systemu Trofimowa- brak podcięć w skrzyniach wodnych.
- maszyny pierwszego wykonania po wymianie suwaków na systemu Trofimowa- brak podcięć w skrzyniach wodnych z jednym wyjątkiem o czym poniżej.
Wracając jeszcze co do wyglądu "uszatek" po naprawach i modernizacjach najciekawszą i do dzisiaj zachowaną maszyną jest 58 która pochodzi z pierwszej serii produkcyjnej, posiada jako ostatnia skrzynie wodne z podcięciami ale suwaki ma wymienione na systemu Trofimowa, a żeby było jeszcze ciekawiej kocioł jest w wersji maszyn drugiego wykonania z owalną to osłoną zbieralnika pary i piasecznicy:
http://www.polskieparowozy.pl/index2.php?desc=on&par=tkt48-58
Żeby ktoś nie posądził mnie o to że się wymądrzam to podaję źródła z których korzystałem w celu napisania powyższego tekstu:
- książka Pana Ryszarda Stankiewicza pt. "TKt48 Lokomotywa towarowa do pociągów osobowych" Wydawnictwo Eurosprinter 2019
- strona internetowa: http://www.polskieparowozy.pl/index2.php
-obserwacje własne zachowanych oryginalnych maszyn.

Zapewne przełożyli podczas jakiejś naprawy, ot cała tajemnica owalnej pisecznicy

 

[Robert]

To że osiemnastka nie ma podcięć w przedniej części skrzyń wodnych wynika z tego że posiada wymienione oryginalne suwaki wraz z wyrównywaczami ciśnienia systemu Tatary, na systemu Trofimowa ( takie jak w maszynach drugiego wykonania) , więc podcięcia w skrzyniach stały się zbędne co ułatwiło znacznie proces naprawy przerdzewiałych lub uszkodzonych skrzyń wodnych.
I jeszcze dla porządku w kwestii skrzyń wodnych:
- maszyny pierwszego wykonania suwaki i wyrównywacze systemu Tatary-skrzynie wodne z podcięciami.
- maszyny drugiego wykonania suwaki systemu Trofimowa- brak podcięć w skrzyniach wodnych.
- maszyny pierwszego wykonania po wymianie suwaków na systemu Trofimowa- brak podcięć w skrzyniach wodnych z jednym wyjątkiem o czym poniżej.
Wracając jeszcze co do wyglądu "uszatek" po naprawach i modernizacjach najciekawszą i do dzisiaj zachowaną maszyną jest 58 która pochodzi z pierwszej serii produkcyjnej, posiada jako ostatnia skrzynie wodne z podcięciami ale suwaki ma wymienione na systemu Trofimowa, a żeby było jeszcze ciekawiej kocioł jest w wersji maszyn drugiego wykonania z owalną to osłoną zbieralnika pary i piasecznicy:
http://www.polskieparowozy.pl/index2.php?desc=on&par=tkt48-58
Żeby ktoś nie posądził mnie o to że się wymądrzam to podaję źródła z których korzystałem w celu napisania powyższego tekstu:
- książka Pana Ryszarda Stankiewicza pt. "TKt48 Lokomotywa towarowa do pociągów osobowych" Wydawnictwo Eurosprinter 2019
- strona internetowa: http://www.polskieparowozy.pl/index2.php
-obserwacje własne zachowanych oryginalnych maszyn.

Zapewne przełożyli podczas jakiejś naprawy, ot cała tajemnica owalnej pisecznicy.

Ale TKt48-18 ma nie tylko nowszą owalną osłonę zbieralnika pary, ma także skrzynie wodne też w późniejszej wersji, bez pocięcia z przodu, co widać na podlinkowanych zdjęciach - czyli ma pewnie zamieniony nie tylko kocioł, ale również skrzynie wodne. A TKt48-173 z kanciastą osłoną zbieralnika i nowym wykonaniem skrzyń wodnych jest właśnie przykładem tego, o czym pisałem:

Odnośnie obudowy zbieralnika pary i piasecznicy, TKt48 ma jeszcze całkiem inny typ niż tzw. Owalny i kanciasty. Powstało to zapewne jako.radosna twórczość podczas naprawy lub prac naprawczych w szopie. Takie elementy często wymieniano.
Budując swój model w skali 1:25, ktory zdobył mistrza Polski 2023 w Poznaniu, poznałem chyba na pamięć budowę tekatek. Często wymieniano skrzynie wodne a nawrt węglowe, widać to po dość prymitywnych konstrukcjach, w odniesieniu do dokumentacji technicznej.
Oryginalna skrzynia wodna, lub skrzynia powstała w oparciu o dokumentację techniczną do pierwsze dwa zdjęcia.
Skrzynia wodna wykonana w sposób uproczczony, nienposiada zaokrągleń u dołu i góry, tylko jest płaska. Widać na zdjęciach różnice.
Podobnie ze skrzyniami węglowymi. Oryginalne były zaokrąglone na bokach, przeróbki zazwyczaj kanciaste, spawane poð kątem prostym blacha do blachy.

 

[Andrzej Harassek]

Zapewne przełożyli podczas jakiejś naprawy, ot cała tajemnica owalnej pisecznicy.

No, to Amerykę kolega @Robert odkrył.

Odnośnie obudowy zbieralnika pary i piasecznicy, TKt48 ma jeszcze całkiem inny typ niż tzw. Owalny i kanciasty.

A może kolega @Robert coś więcej na ten temat napisać, a najlepiej pokazać zdjęcie lub rysunek?

 

[Robert]

Na pewno były trzy rodzaje kołpakow na kotle, z podwójną funkcją, łączące zbiwrqlnik pary i piasecznicę.
Warto zwrócić uwagę, że tekatki z pierwszej serii, z tak zwaną kanciastą zabudową, dwuczęściowe tzn. Można było zdjąc połowę tego kołpaka aby dostać sie do zbieralnika pary, bez potrzeby demontażu piasecznicy.
W pierwszej wersji lokomotyw TKt48, zastosowano również inny system dysz piasecznicy, charakteryzują się tym, że rury piasecznic są zamontowane z boku tych dysz, co widać na zdjęciach, to rozwiazanie znamy z innych polskich serii parowozów jak np.Pt47 czy Ol49. Widać to doskonale na załączonych zdjęciach.
Ten odmienny kołpak, który posiada TKt48-18, czy np. 185, nie jest ujęty w dokumentacji technicznej parowozu.
Wersja z drugiej serii produkcyjnej- tłoczona.

Wersja zntkowska

Wersja z pierszej serii produkcyjnej

 

[Andrzej Harassek]

Czyli mam rozumieć, że ten "całkiem inny typ", o którym kolega @Robert pisał

Odnośnie obudowy zbieralnika pary i piasecznicy, TKt48 ma jeszcze całkiem inny typ niż tzw. Owalny i kanciasty.

to właśnie ten owalny, ale nie tłoczony, tylko z blach spawanych "na kanciasto", robiony w ZNTK, jak na drugim zdjęciu wyżej? Na zdjęciach parowozów, jakie są w internecie, trudno to odróżnić, bo fotki (a raczej ich skany, zamieszczane w sieci) są na ogół tak kiepskie, że nie widać, czy krawędzie są ostre, czy zaoblone. Ale faktycznie, jest różnica i warto to wiedzieć.

 

[t_domagalski]

Na pewno były trzy rodzaje kołpakow na kotle, [...]
Ten odmienny kołpak, który posiada TKt48-18, czy np. 185, nie jest ujęty w dokumentacji technicznej parowozu.

Ja bym tego trzeciego "rodzaju" nie traktował jako odrębny rodzaj lub typ. Bo to by sugerowało jakąś normalizację.
To chałupniczy wyrób ZNTK w miejsce oryginalnego, tłoczonego zbiornika piasku oraz blachy osłaniającej kołpak przepustnicy.
Najwyraźniej ZNTK nie miał narzędzi, żeby odtworzyć te elementy zgodnie z dokumentacją i dlatego zrobił taki kanciasty, krzywy "garnek".

Warto zwrócić uwagę, że tekatki z pierwszej serii, z tak zwaną kanciastą zabudową, dwuczęściowe tzn. Można było zdjąc połowę tego kołpaka aby dostać sie do zbieralnika pary, bez potrzeby demontażu piasecznicy.

W jednej i drugiej wersji można było dstać się do zbieralnika pary, bez potrzeby demontażu piasecznicy.
Różnica była tylko taka, że w wersji wczesniejszej trzeba było zdjąć osłonę, aby dostać się do wieńca śrub mocujących kołpak (widać to np, na tym zdjęciu: https://polska-org.pl/713764,foto.html?idEntity=520262 ). A w wersji późniejszej dostęp do śrub był po otwarciu klapy w górnej części blaszanej osłony, jak w Pt47 i Ty51.

 

[Robert]

Czyli mam rozumieć, że ten "całkiem inny typ", o którym kolega @Robert pisał

to właśnie ten owalny, ale nie tłoczony, tylko z blach spawanych "na kanciasto", robiony w ZNTK, jak na drugim zdjęciu wyżej? Na zdjęciach parowozów, jakie są w internecie, trudno to odróżnić, bo fotki (a raczej ich skany, zamieszczane w sieci) są na ogół tak kiepskie, że nie widać, czy krawędzie są ostre, czy zaoblone. Ale faktycznie, jest różnica i warto to wiedzieć.

Jest róznica. Zakładam, że poszli w zakladach po najkrótszej linii oporu, TKt48-191 też posiada ten typ piasecznicy. Zastanawiam się, dlaczego niegdy nie zrobiono tak w przypadku innych lokomotyw...
Tak coś kojarzę, że chyba kołpak w Ok22-31 był swego czasu zrobiony z beczki!

Podrzucam.jeszcze zdjecia zmian, jakich dokonywano na przestrzeni lat, dotyczących skrzyń węglowych. TKt48-58 posiada oryginalną skrzynię węglową, ( pożyczyłem zdjęcie od Tomiego)

Podczas gdy zdecydowana większość lokomotyw posiadała przerobione skrzynie.

Podsumowując, zmian konstrukcyjnych było mnóstwo. Jeżeli ktoś chciałby mieć odwzorowany konkretny egzemplarz, musi liczyć się z konkretnymi przeróbkami.
Ja widzialem np..dwie inne skrzynien wodne. Jedna oryginalna, druga dorabiana, na sprężarkach czesto brakowało filtra, odoliwiacz był bez wspornika,
Dodam.jeszcze, że w pierwszych TKt48, nie było np. Na kadziach wodnych osłontych wodnych, często na skrzyniach wodnych stopnie był albo wpuszczone w skrzynie, lub przyspawane do nich wsporniki, bardzo często całkiem inne poręcze na skrzyni węglowej i inaczej zamontowane niż w dokumentacji itd.
Śmiało można powiedziec, że w latach 70, 80 ciężko było o dwie tak samo wygladajace maszyny.

Osobiście widziałem takie rozwiązanie, dotyczace otwierania dachu, za pomocą korby tylko w jednej maszynie- TKt48-130, kiedyś Kępno, dzisiaj Poznań

 

[Robert]

Z obecnie zachowanych lokomotyw kilka posiada dokladnie taki sam typ kołpaka, ktory nie jest zamieszczony w dokumentacji technicznej TKt48 18, 39, 185, 191... czy to przypadek, czy zamierzona produkcja? Nie posiadam kompetencji aby wypowiadać sie w tym temacie...

P.S miałem zacytować wpis kolegi @t_domagalski

 

[BaFe]

Czy mnie już (może i faktycznie) na stare lata mózg płata figle? Przysiągłbym że F7 (tryb manewrowy) włącza światła manewrowe, bo spowolnienie jazdy jest. Ale teraz świecą tylko białe w kierunku jazdy.