Mój ZNTK Ino pioch!

[teigrekty2]

Ja swoje "śruby" robiłem używając długiego prętu mosiężnego o grubości pokazanej na zdjęciu. Po nasączeniu końcówki klejem i wsadzeniu, obcinam mini obcęgami wystający koniec. Najbardziej pracochłonne jest samo nawiercanie, ale nitowanie już idzie szybko i sprawnie.

 

[BoGneR]

Dziękuję Kolegom za miłe słowa i porady. Rozważałem też technikę odtwarzania nitów przez nawiercanie i osadzanie kulki w otworze, ale zrobienie tego na tak długich odcinkach nie wyjdzie mi, jakbym chciał. No i nie wiem, czy skończyłbym model w 2026 roku bez choroby psychicznej... to nie na moje siły. Może pokusiłbym się o nity na dymnicy, ale te wyszły z Archera, o dziwo. Jeden z Kolegów poradził, aby spróbować kalki moczyć w ciepłej wodzie. Będzie to chyba ostatnia próba jaką podejmę...

 

[teigrekty2]

Dziękuję Kolegom za miłe słowa i porady. Rozważałem też technikę odtwarzania nitów przez nawiercanie i osadzanie kulki w otworze, ale zrobienie tego na tak długich odcinkach nie wyjdzie mi, jakbym chciał. No i nie wiem, czy skończyłbym model w 2026 roku bez choroby psychicznej... to nie na moje siły. Może pokusiłbym się o nity na dymnicy, ale te wyszły z Archera, o dziwo. Jeden z Kolegów poradził, aby spróbować kalki moczyć w ciepłej wodzie. Będzie to chyba ostatnia próba jaką podejmę...

Jeszcze jedna metoda którą stosowałem rozpoczynając modelarstwo, to wpychanie metalowego prętu na gorąco. Z tym trzeba ostrożnie, ale np. poręcze na boku pudła lokomotywy siedzą jak trzeba. Możesz też sobie zbudować dodatkowe skrzynie do wody i te pomalutku sobie nitować. Jak Skończysz będzie fajna do ewentualnej wymiany.

 

[JakubR]

@teigrekty2 ale skrzynie wodne są monolitem wraz z budką, z tego co widzimy na fotkach. Bezsensem byłoby to robić, jak już to przy budowie kolejnych TKz-tów Grzesiek mógłby o tym pomyśleć.

 

[pyro]

@teigrekty2 ale skrzynie wodne są monolitem wraz z budką, z tego co widzimy na fotkach. Bezsesnem byłoby to robić, jak już to przy budowie kolejnych TKz-tów Grzesiek mógłby o tym pomyśleć.

Przy następnych TKz-ach zrobimy kocioł, skrzynie i budkę drukowane z nitami i pozostanie tylko uzupełnić "biżuterię" i rury na kotle, a całość się skręci do ostoi jak przy fabrycznej lokomotywie .

 

[teigrekty2]

@teigrekty2 ale skrzynie wodne są monolitem wraz z budką, z tego co widzimy na fotkach. Bezsensem byłoby to robić, jak już to przy budowie kolejnych TKz-tów Grzesiek mógłby o tym pomyśleć.

Tak, wiem. Myślałem że na tym etapie da się jeszcze zrobić to w modułach.

 

[BoGneR]

Pyrsk! Dziś chciałem się pochwalić, jak to udało mi się opanować malowanie obręczy kół na biało... kiedy dokładnie dwa lata temu robiłem Ty2 była to moja zmora i obecnie wielki lęk! Bardzo podobał mi się przyrząd @Flotoma do malowania obręczy, ale nie mam tyle czasu i samozaparcia, aby robić takie cudowne narzędzia. No i wymyśliłem nieco inny patent choć idea działania w sumie jest taka sama. Koszt pomalowania obręczy zestawów do TKz nie przekroczył 10zł... skrobiniorz!

Potrzebna jest płytka hipsu wycięta w dwóch identycznych elementach "w pryzmę", nieco szersza gumka recepturka i biały mazak. Mazaki akrylowe, to jest dla mnie przeskok technologiczny w modelarstwie! Nie wyciekają mocniej niż chcesz, nie schną, jest ich duża gama kolorów choć czasami trzeba nałożyć z 2, a nawet 3 warstwy. Niemniej dają nowe możliwości! Oto co nam potrzeba...

Dwie płytki wycięte w pryzmę pod oś zestawu kołowego rozdzieliłem dociętym elementem, aby obie płytki były mniej więcej na szerokość osi między kołami. Sklejone na sztywno, aby nie uległo uszkodzeniu. Ważne, aby doszlifować elementy i oś siedziała w nich równo. Dalej przyda się też imadełko i pomocnik, tu mój Syn, Janek...

Przez oś przerzucamy gumkę recepturkę z tych szerszych. W imadle łapiemy pryzmę. Zestaw kołowy osadzamy w pryzmie i pomocnik naciąga delikatnie gumkę. Drugą ręką pociąga jej fragment... lekko, stanowczo, równomiernie... w tym czasie zestaw wiruje, a przy użyciu mazaka wykonujemy białą obręcz. Ważne, aby mazak odsunąć w momencie kiedy koło staje, ale jest to banalnie proste.
I tak za 10zł, 30 minut pracy na przygotowanie sprzętu i 20 minut malowania sprawiło, że kopyta pod TKz będą nawet jakoś wyglądać

Przyznam, że jestem szczęśliwy z efektu! Naprawdę nie spodziewałem się, że tak dobrze to wyjdzie... nie ma co czekać... niezawodny panel line i pierwszy wash gotowy. Taki równy na wszystkie koła, bo docelowo parowóz będzie mocno spracowany... ale na kolei po kolei

Kolory przekłamane prze telefon, ale coś tam widać... INO PIOCH!

 

[melonowy]

Trzeba uważać, żeby gumka nie pękła...
Tomka malowanie "maszynowe" widziałem. Twoje "chałupnicze", ale też bardzo skuteczne. Wygląda świetnie.
Extra robota.

Może na przyszłość taka myśl racjonalizatorska:

 

[BoGneR]

TKz 211 wyjeżdża na tory!
Po 5 miesiącach systematycznej i wytężonej pracy nadszedł czas zakończyć szalony projekt przebudowy parowozu BR95 na parowóz TKz pyskowickiej kolei piaskowej. Szalony, bo było to porwanie się z motyką na słońce... dużo kompromisów w przebudowie, ale i ujawniające się ograniczenia w moich możliwościach, które często dawały o sobie znać. Jednak, jak to mawia Mariusz Pudzianowski... samo się nie zrobi! Na później, bo teraz chcę odpocząć od tego projektu pozostało wykonania stopni manewrowego i wejścia do budki oraz zgarniacze szynowe.
Cztery bliźniacze parowozy produkcji zakładów Borsiga trafiły do Peiskretscham w latach 1935 - 1938. Po zmianach granic, upaństwowieniu, a później utworzeniu PMP-PW w 1951 roku wszystkie trafiły na stan piaskowni Pyskowice, gdzie pracowały otrzymując numery kolejno TKz 208, 209, 210, 211. Historia eksploatacji wszystkich czterech parowozów na kolejach piaskowych dobiega końca z początkiem lat 70-tych i ten okres eksploatacji sobie narzuciłem... kultura techniczna w obsłudze trakcji parowej piaskowni niestety nie należała do wysokich, a i dbanie o wygląd parowozów szczególnie z dobiegającym terminem naprawy nie było niczym planowych parowozów pospiesznych PKP. Dlatego jeden z najdłużej eksploatowany TKz 211 ma być brudny, spracowany, wykorzystywany głównie do obsługiwania załadunków składów na polach piaskowych i wciągania ich na stację podkoparkową. TKz wyparte z pracy liniowej przez Ty45 i Ty51 mogły więc wyglądać tak...

Dach ufajdany z zalegającymi resztkami sadzy, pyłu... no i nieład na pomostach... resztki węgla, woda i irytacja BHP-owca!

Na skrzyniach wodnych maras, osad charakterystyczny dla zmiękczanej sodafosem wody, plująca sprężarka, maras na pomoście i masa sadzy na kotle...

Niestety fotografowanie modeli to też sztuka, a bez odpowiedniego światła trudno zrobić coś sensownego. Dziś przez moment zaświeciło słoneczko, to pstryknąłem z dwa gnioty z lewa i prawa...

Coś tam bardziej od góry, aby ukazać maras...

Na pole z nim! Niech tyra!
Trzeba będzie zrobić jakąś sesyjkę i może lepsze zdjęcia... ale tak się prezentuje...

Przez 3 lata udało mi się zbudować troszkę piaskowego taboru... Ty2, TKz, M62 oraz stadko 15W i 409V, gdzie część jeszcze czeka na patynę. Czas na odskocznię i trzeba przydłubać coś z infrastruktury, ale o tym niebawem... INO PIOCH!