Konwersja Eanos MTH na PKP

[thewald]

Co zdecydowało, że haki są z mosiądzu?

Po doświadczeniach związanych z konwersją tych plastikowych węglarek przyszłe modele planuję budować jednak z metalu. Będą bardziej wytrzymałe a i umożliwią łatwiejsze wykonanie elementów ruchomych (właściwie to trwalszych). A haki to jeden z pierwszych (eksperymentalnych) elementów, który będzie miał zastosowanie do modeli metalowych, przy okazji zastosuję je i tu...

 

[Tempest]

Ale dlaczego tym metalem jest mosiądz a nie stal albo nawet aluminium bo chyba o to chodziło Meggido który porzucił mosiądz na rzecz stali. Aluminium podobno trudno się maluje i mosiądz też ale to na podstawie wyczytanych na forach opinii piszę bo doświadczenie w malowaniu tych metali nieżelaznych mam zerowe.

 

[thewald]

...chyba o to chodziło Meggido który porzucił mosiądz na rzecz stali.

A tego to nie wiedziałem... Mam jednak nadzieję, że niczego tym wyborem nie skomplikowałem choć prawdę powiedziawszy zdziwił bym się gdyby było inaczej... . A tak poważnie to wybrałem mosiądz ponieważ myślałem, że będzie najlepszy w lutowaniu z blaszkami fototrawionymi...

podobno trudno się maluje..
mosiądz...

To w ostateczności zostawię te haki w naturalnym kolorze mosiądzu

 

[Jan Bednarczyk]

Maluję aluminium oraz mosiądz i nie mam z tym problemu. Skrzynia tej Tatry 111 jest wykonana z aluminium.

 

[thewald]

I pierwsze przymiarki drobnicy na "sucho"

 

[thewald]

Kilka dni prac i wszystkie dolne wzmocnienia zostały wklejone:

Jako, że zabrakło mi kilku elementów drukowanych 3D (dałem za mały zapas na ich uszkodzenia) to brakującą część uzupełniłem wzmocnieniami ciętymi z arkusza polistyrenu 0,25mm (zdjęcie po prawej) - tak jak zresztą planowałem to wszystko pierwotnie wykonać:

Praca okazała się dość czasochłonna i jednocześnie nużąca więc w ramach już odpoczynku - w przerwach - uzupełniłem kilka uszkodzonych podczas frezowania dwuteowników paskami polistyrenu:

 

[Meggido]

A tego to nie wiedziałem... Mam jednak nadzieję, że niczego tym wyborem nie skomplikowałem choć prawdę powiedziawszy zdziwił bym się gdyby było inaczej... . A tak poważnie to wybrałem mosiądz ponieważ myślałem, że będzie najlepszy w lutowaniu z blaszkami fototrawionymi...

Stal czarna także się dobrze lutuje, z mosiądzem także, a stal chce ciąć laserowo każdy, mosiądz już niekoniecznie... I stal jest o wiele tańsza...

 

[thewald]

To teraz tylko 336 otworów i będzie można montować

No i w końcu wywierciłem te 336 otworów pod uchwyty do lin-pasów... Każdy był pozycjonowany od wzornika:

A tak wyszło:

Montaż próbny:

I pierwsze pudło z wszystkimi uchwytami wklejonymi na klej cyjanoakrylowy :

Na ten detal poświęciłem parę dni zmagań co w sytuacji posiadania przez oryginalne modele fabryczne podobnych uchwytów może to budzić poważne pytanie o sens tej całej "zabawy". Mnie przekonało to:

(dla jasności: ten czerwony uchwyt to oryginalny uchwyt fabryczny)

Niema to jak utrudniać sobie życie nowymi pomysłami .

I prawdę powiedziawszy byłem przekonany, że te słowa Jacka765 odnoszace się do planów powyższej modyfikacji nie będą już więcej miały tu zastosowania bo niczego nie planowałem już sobie utrudniać - no ale właśnie podczas montażu tych uchwytów doznałem "olśnienia".

No właśnie co to jest i dlaczego tego jeszcze nie usunąłem?:

 

[Jacek765]

To "coś" to jest imitacja wspornika sygnałów końca pociągu.
W wagonach 415W i 423W są one rozmieszczone asymetrycznie. Drugi wspornik jest na profilu narożnym.

 

[thewald]

To "coś" to jest imitacja wspornika sygnałów końca pociągu.

Czyli dobrze się domyśliłem. Co prawda w pierwszym odruchu miałem wszystkie te nieudolne imitacje powycinać, jednak szybko doszedłem do wniosku, że na to zawsze będę miał czas i postanowiłem najpierw nieco poeksperymentować... Tym sposobem idące sprawnie wklejanie uchwytów "skierowałem jednym ruchem wajhy" na "tor boczny" ...

Zatem do dzieła. W pierwszej kolejności zabezpieczyłem najbliższe otoczenie wspornika (tak na wszelki wypadek ):

Wywierciłem po dwa otwory na każdy wspornik (średnica wiertła fi=0,3mm):

Wyprowadziłem w miarę możliwości prawidłowy kształt wnętrza otworu wspornika:

I gotowe:

Teraz wygląda to zdecydowanie lepiej i co równie ważne - jest funkcjonalne - zgodnie z oryginałem.

Zatem wracam do przerwanego wklejania uchwytów ...

 

[Jacek765]

I wygląda to dużo lepiej niż było. Całe szczęście producent wykonał te wsporniki dość wystające dzięki czemu mogłeś podejść z wiertłem. Teraz jeszcze zrobić to samo w pozostałych wagonach i zamówić do wytrawienia blaszki sygnałów końca pociągu. Tak żeby pasowały do wykonanych otworów.
Nie wiem czy Lenz nie robi takich sygnałów. Wiem że robi świetlne do wagonów z wykonaną instalacją do ich zasilania. Natomiast tarcze nieoświetlone chyba też ma ale starszego typu niemieckiego kwadratowe dzienne nieodblaskowe. Współczesnych prostokątnych odblaskowych nie kojarzę.

 

[thewald]

Teraz jeszcze zrobić to samo w pozostałych wagonach i zamówić do wytrawienia blaszki sygnałów końca pociągu.

Wsporniki są wykonane we wszystkich sześciu węglarkach - przynajmniej te występujące na czołach wagonów. Jednak jak widzę jest jeszcze coś podobnego na ścianie bocznej przy drzwiach tyle, że chyba bardziej odstaje od tych czołowych. Widać go bardzo dobrze na jednym z Twoich zdjęć (zgodę mam jakby co ):

Tylko do czego on służy?...

A sygnały końca pociągu to chcę wyciąć z papieru - http://pkprepo.net/files/wskazniki_kolejowe_pkp_1959_2014_pl045cl.pdf ...

 

[t_domagalski]

Tylko do czego on służy?...

O ile dobrze kojarzę, to jest uchwyt na ewentualną tablicę z oznaczeniem towaru niebezpiecznego, zgodnie z przpisami RID.

 

[Jacek765]

Tego akurat nie jestem pewny bo takie boczne uchwyty na sygnały są stosowane od bardzo wielu lat być może jeszcze od przedwojnia, więc podejrzewam że być może na jakichś kolejach w Europie stosuje się / stosowano sygnały końca pociągu umieszczone z boku wagonu. Niestety w Polsce tych uchwytów się nie wykorzystuje i nie ma nawet nic na ich temat w instrukcjach, stąd nie mam wiedzy na temat ich zastosowania.

 

[thewald]

O ile dobrze kojarzę, to jest uchwyt na ewentualną tablicę z oznaczeniem towaru niebezpiecznego...

Czyli w moim przypadku nie będzie miał zastosowania...

...w Polsce tych uchwytów się nie wykorzystuje i nie ma nawet nic na ich temat w instrukcjach, stąd nie mam wiedzy na temat ich zastosowania.

Mam zdjęcia "współczesnych" Eanosów (tzn. tych po kolejnych naprawach), które takich uchwytów już nie mają...
Jednak te z pierwszych lat je posiadały... zobaczę... może je odtworzę...

Tymczasem pierwszy wagon ma już wklejone wzmocnienia luków transportowych, praca szła łatwo, szybko i przyjemnie:

i porównanie

 

[thewald]

Pudła dalej odzyskują swoje kolejne elementy - utracone podczas frezowania. Poniżej wszystkie już ze wzmocnieniami oraz "kołpakami" wklejonymi na stałe. Pomimo, że wklejanie szło dość sprawnie to jednak pochłonęło dużo więcej czasu niż pierwotnie zakładałem:

 

[Tempest]

Pomimo, że wklejanie szło dość sprawnie to jednak pochłonęło dużo więcej czasu niż pierwotnie zakładałem

Nie był to czas stracony a zapewne także miło spędzony choć to miło-spędzanie przy takich powtarzalnych elementach po którymś tam z kolei może przerodzić się w niecierpliwe na-zakończenie-czekanie, z uszczerbkiem dla precyzji prac, czego na zdjęciach na szczęście nie zauważyłem

 

[thewald]

....choć to miło-spędzanie przy takich powtarzalnych elementach po którymś tam z kolei może przerodzić się w niecierpliwe na-zakończenie-czekanie, z uszczerbkiem dla precyzji prac...

Już jakiś czas temu zdałem sobie sprawę, że ta konwersja to jeden wielki eksperyment i test różnych technik wykonania poszczególnych elementów. Co chwila pojawiają mi się pomysły na wprowadzanie kolejnych poprawek do poprawek elementów już wykonanych.
Przykładowo, kilka dni temu poprawiałem uchwyty na tablice oznakowania końca pociągu bo "wymyślił" mi się przyrząd do ich wyrównywania. Albo taka "spawarka" - do układania "spawów":

Więc akurat niecierpliwość nie jest dla mnie żadnym problemem a wręcz przeciwnie - to czysta przyjemność. A skoro przyjemność to pewnie dlatego tak długo trwa .

 

[Tempest]

W jaki sposób ta "spawarka" dozuje "spaw" ? Czy to strzykawka której tłoczek ręcznie naciskać trzeba ?

Kiedyś przeglądając jakieś sklepy dla elektroników natknąłem się na "automatyczny dyspenser dozownik
do past lutowniczych i kleju" i sądzę że znalazłby również zastosowanie w modelarstwie. Już nawet prawie że go kupiłem ale przypomniałem sobie że nie odpakowałem jeszcze z pudełka zakupionej kilka lat temu pilarki stołowej Proxxona oraz stacji lutowniczej leżakującej z 15 lat w szafie i mi przeszło.

EDIT:

Jakiego kleju użyłeś do tego "spawania" ?

 

[thewald]

W jaki sposób ta "spawarka" dozuje "spaw" ? Czy to strzykawka której tłoczek ręcznie naciskać trzeba ?

Tak, to strzykawka z ręcznym dozowaniem.

Jakiego kleju użyłeś do tego "spawania" ?

rozpuściłem polistyren w toluenie (albo w acetonie) i dałem w miarę najgęstszy jaki przechodził przez igłę